• Speel een b zonder octaafklep en laat je onderkaak langzaam zakken zodat de toon lager wordt. Laat hem zover zakken dat de toon wegvalt. Herhaal dit een paar keer en probeer de toon steeds verder te laten zakken. Let erop dat je goed door moet blazen!
• Beweeg de toon op en neer.
• Speel een lange toon waarbij je met een langzaam vibrato begint die steeds sneller wordt om weer te eindigen met een langzaam vibrato.
• Speel 4 tellen met en 4 tellen zonder vibrato afwisselend. Zorg ervoor dat de overgang plotseling is.
• Speel een constant vibrato van hard naar zacht en weer terug.

• trillers
• met je nagel tegen het riet aan tikken
• alleen de kleppen indrukken zonder toon
• zoengeluid: je maakt een zoen geluid met je mond en zorgt dat een héél klein puntje van je mondstuk in je mond zit.

Meer weten? Bekijk de online cursus Jouw ultieme sound

Floor, wat een GAVE (en duidelijk uitgelegde) cursus is ‘Jouw ultieme sound’!!! Vandaag alweer de laatste les ontvangen. Ik ben er nog druk mee aan de slag en weet nu al dat ik in de toekomst nog vaak lessen terug zal kijken om onderdelen weer op te frissen of nog even te horen/zien hoe het ook weer moest! O, ja, Ik weet nu ook weer hoe spierpijn in je kaken/wangen voelt ….Dankjewel!! Ik ga de lessen goed bewaren….

The post Effecten op de saxofoon appeared first on De Saxschool.

Weet je wat ik zo mooi vind aan deze bocht?’ vraagt mijn lief. We wandelen door een bos in Bourgondië, de zon schijnt, de herfstkleuren zijn adembenemend en ik zeg dat ik niet weet wat hij zo mooi vindt aan die bocht in ons pad door het bos. ‘Dat je niet meer kunt zien hoe het pad verder gaat’, zegt mijn lief.

Op zo’n moment denk ik dus onmiddellijk aan improviseren. Want precies dat is ook de schoonheid van improviseren: dat je begint aan iets, en niet weet hoe het verder gaat. Dat is spannend. Dat is heerlijk. Dat is opwindend. Precies dat is de ‘thrill’ van improviseren.

Tenminste, als je op de goede ‘improvisatiegolflengte’ zit.
Als je op een golflengte zit van experimenteren, uitproberen en genieten. Als je hoofd leeg is als een blanco vel papier, en als dat je niet beangstigt, maar juist blij maakt. Als je vol vertrouwen kunt zijn dat er altijd creatieve ideeën zullen komen. Gewoon, omdat je een mens bent, en omdat er creativiteit leeft in ieder mens, dus ook in jou. Als je geleerd of ervaren hebt, hoe je altijd de weg kunt vinden naar de bron van je eigen creativiteit.

Misschien heb je zin om even naar dit filmpje te kijken. De Cubaanse jazzpianist Ramón Valle en ik spelen een improvisatie op mijn compositie ‘Just a stroll in the morning’ (tijdens de presentatie van mijn boek VRIJ SPEL). Ik vond het geweldig om dit samen met Ramón te doen: hij is een van mijn grote helden, ik vind hem een van de swingendste en origineelste pianisten van dit moment, hij is bekend over de hele wereld, en wat kan hij ontzettend snel spelen! Tegelijkertijd vond ik het ook best spannend. Om bij mezelf te blijven als hij een van zijn onnavolgbare acties onderneemt, om me niet te laten overdonderen, met zo’n kanjer naast mij!

En dan verschijnt er, tegen het einde van onze improvisatie, opeens een ‘bocht in ons pad’. Opeens gaat onze improvisatie een kant op die geen van ons tweeën had kunnen voorzien. We belanden in een soort sprookjesachtige klankwereld. Voor mij is dit laatste deel, deze bocht in ons pad, het mooiste deel van onze improvisatie. Juist omdat we ons op onbekend terrein begeven. Omdat de muziek zelf ons ergens brengt waar we nooit eerder waren. Omdat we niet meer konden vermoeden of horen ‘hoe het pad verder zou gaan…’

En als je hulp kunt gebruiken onderweg: op 7 en 21 juni ben je van harte welkom op de workshop Intuïtief Improviseren waar je samen met andere saxspelers prachtige improvisaties gaat leren maken!

Robijn Tilanus

Meer informatie over Robijn Tilanus en haar boeken Vrij Spel en Kwintessens op www.robijntilanus.nl

The post Een pad met een bocht: gastblog van Robijn Tilanus appeared first on De Saxschool.

(scroll down for english)

Muziek en de speler zijn altijd met elkaar verbonden: het muzikale verhaal wordt verteld en wordt daarbij gekleurd door de verteller. Soms is de balans niet helemaal juist. De speler is bijvoorbeeld teveel met zichzelf bezig en te weinig met het muzikale verhaal. De aandacht gaat dan bijvoorbeeld naar hoe goed het stuk gespeeld wordt in plaats van naar het stuk zelf. Andersom kan ook. De verteller cijfert zichzelf helemaal weg waardoor het verhaal wat onpersoonlijk kan worden. Verbinding maken met je publiek en je medespelers vind ik de sleutel om een juiste balans te vinden en het mooiste verhaal te vertellen.

Om inzicht te geven in hoe we allemaal muziek op onze manier spelen hoe we (vrolijk) begrip op kunnen brengen voor elkaars verschillen, een paar karakteristiek muzikale types in amateurorkesten:

Het rechtdoorzee type: Dit type speelt recht voor zn raap. Hij is niet bang om fouten te maken, geeft een lekker duidelijke groove en is ook niet te beroerd om te soleren. Komt er een gevoelig en zacht stukje dan moet echter elke keer opnieuw gevraagd worden of het wat zachter kan. Het mengen met de rest van het ensemble is meestal niet de sterkste kant. Komt goed tot zijn recht als baritonspeler in orkest of big band of als solist in een band met stevige popmuziek.

Het stille type: Dit type staat haaks op het rechtdoorzee-type en vindt het moeilijk om zijn stem te laten horen, maar vindt ook muziek maken zo leuk. Dit dilemma wordt altijd meegenomen naar de repetities en concerten. Ook is er vaak een, al dan niet onbewuste, onzekerheid over zijn niveau, vooral technisch. De gulden middenweg lijkt meedoen, maar niet zo hard spelen. Het gevolg is een wat onduidelijk en eenvormig spel. En dat terwijl er toch veel gevoel in dit type zit. Aangemoedigd door docent of dirigent kan er muzikaal veel bereikt worden door dit type. Het stille type komt het best tot zijn recht in een orkest met tweede of derde partij maar droomt er toch vaak stiekem van om solist te zijn.

Het show-off type. Dit vrolijke type kan snel spelen en wíl ook graag snel spelen. Hij hoort het niet als er noten ontbreken in het spel of als het ritmisch niet helemaal klopt. Gelukkig, overdonderd door snelheid horen medespelers en publiek dat ook niet altijd. Vaak is er veel interesse voor een bepaald type instrument, mondstukken en de nieuwste accessoires. Als een zwemmer op zoek naar zo weinig mogelijk weerstand stelt deze speler alles in het werk om sneller, voller en soepeler te klinken. Bij een orkest of big band is het altijd prettig zo’n type te hebben want hij neemt de stille types en de wat slomere rechtdoorzee types met goede energie mee in de virtuoze passages.

Het gevoelige-muzikale type: Dit type laat zijn muzikaliteit horen en speelt met veel dynamiek en kleur. De solo’s zijn verfrissend ten opzichte van het wapengekletter van het show-off type want hij durft hierin ook langzaam en zacht te spelen met onverwachte melodische wendingen. Moet er echter een strakke begeleiding worden gespeeld dan is het wat moeilijk samen te spelen met dit type. Hij is namelijk nooit precies op tijd want dat strakke voelt zo naar amuzikaal. Ook een stukje simpel laten klinken vindt dit type moeilijk. Hij weet oprecht niet hoe dat moet en hoe meer hij zijn best doet hoe minder het lukt. Dit type zorgt er ondertussen wel voor dat de rechtdoorzee types en de show-off types bij de muzikale les gehouden worden. Zelf laat hij zich niet de les lezen want denkt zelf overal over na.

Het Conservatorium type: In elk orkest zit er wel één: nooit naar het conservatorium gegaan maar had het wel gekund of heeft het zelfs een jaartje gedaan. Nu heeft hij een mooie carrière als medisch bioloog of als programmeur en speelt daarnaast in orkest of band. Dit type blaast niet hoog van de toren, maar iedereen weet dat hij ‘goed’ is. Dit type is ondersteunend in de tutti gedeeltes en bij een solo laat hij iedereen begrijpen waar de muziek over gaat. Hij kan soms even van zijn stuk raken als iets technisch of muzikaal niet lukt maar hij weet dat meestal goed te verbloemen. Hij is vaak goede vrienden met de dirigent en heeft mooie persoonlijke verhalen over bekende musici met wie hij ooit heeft samengespeeld.

English:

Music and the player are always tied together: the musical story will be told and will be colored by the teller. Sometimes the balance is not completely right: the player is too busy with himself, for example, and too little with the musical story. His attention is focused too much on how good he will play the piece in place of focusing on the piece itself. As well it can be that: the story teller erases himself completely with the result that the story can become impersonal. You can notice this often in classical concerts. Making a connection with the public and with your fellow players is the best key to find a proper balance and to tell the most beautiful story!

In order to give us a fun insight into how we all play music in our own manner and to understand something about everyone’s differences, let’s look at a few characteristic musical types in amateur orchestras:

The Direct/ Straightforward type: This sort plays straightforwardly. He or she is not afraid to make mistakes. He or she gives a nice clear groove and is not afraid to play a solo. If he or she encounters a sensitive or soft part, then he or she must be reminded continually to play softer. Blending with the rest of the ensemble is most often not his or her strongest suit. This sort is best as a baritone sax player in an orchestra or big band or as a soloist on the sax in a band with a more hearty pop music style.

The Quiet type: This type is the opposite of the Direct/ Straightforward type. This type finds it difficult to make his or her voice heard, but still finds making music fun. This dual always occurs during rehearsals and concerts. It is often so that this sort is too self-conscious and insecure about his or her level of playing, especially technically. The Golden Mean seems to them to play and participate but not too loudly. The result is somewhat unclear and simplistic playing; yet there is so much musical emotion inside! When encouraged by the teacher or director, this sort can accomplish a lot and grow to appreciate very much what is told about the music. This sort is best in a second or third part in the orchestra, but secretly dreams of being a soloist.

The Show-off type: This happy type can play fast and also wants to play fast. He or she does not hear that some notes are broken up in their playing, or that the rhythm is not quite right, but being overwhelmed by so many notes the public does not always hear it as well. Often there is a lot of interest in types of saxophones, mouthpieces, various sorts of reeds and new ligatures. Like a swimmer in search of the least possible resistance, this player seeks always to achieve a faster, louder and suppler sound. It’s always good to have this type in the orchestra or big band, since they bring the Quiet types and somewhat slower Direct types along with good energy in the virtuoso passages.

The Musical type: This type lets his or her musicality be heard and plays with a lot of dynamics and color. Their solos are refreshing in comparison to the saber-rattling of the Show-off type, since he or she allows him- or herself to play very slowly and softly with unexpected melodic twists. However, there must be strict conducting when this type plays, since it can be rather difficult to play together with this type. They are in fact never precise about time, since a fixed beat can feel so very amusical to them. Also keeping it simple can be a problem. They prefer a lot of dynamics, rubato and so on. They honestly don’t know how to play simply and just let the music be, since their way of doing their best is to do more and not less. They make sure that the Direct types and the Show-off types are kept in line. They themselves don’t take well to correction, because they are already thinking about everything that’s going on.

The Conservatory type: In every orchestra there is one: he has never studied at the conservatory, but he could have or he has done a year of study there. Now she or he has a good career as a medical biologist or a programmer and plays the saxophone in an orchestra or band alongside her or his work. This sort doesn’t broadcast their ability from the housetops, but everyone knows that he or she is “good”. This sort is supportive in the tutti segments and when given a solo makes everyone understand what the music is really about! Sometimes his or her part may not be quite right technically or musically, but most of the time he or she knows how to cover these moments up very well. This type is often a good friend of the conductor and has beautiful personal stories about well known musicians with whom he or she has played.

Recognizable? Do you have a contribution? Leave a note!

The post Welk type speler ben jij?/What type of player are you? appeared first on De Saxschool.

Wil je klank beter onder controle krijgen? Een mooi vol geluid produceren én een moeiteloos gevoel tijdens het spelen ervaren? Een goede ademsteun is de manier om dit te bereiken; alleen met een goede ademsteun als motor kan de embouchure de klank optimaal reguleren. Ademhaling is bovendien de schakel tussen je gevoel en je lichaam en dat maakt het leren van een goede ademhaling heel waardevol, zeker bij het maken van muziek.

Hierbij vier oefeningen die je helpen bij het bewust worden van je ademhaling:

1. Observeren
   

   We willen al snel iets doen als we gaan letten op de ademhaling maar de kunst is om allereerst te observeren en je lichaam te leren kennen in de ademhaling. Observeer eens waar je de adem voelt in je lichaam als je:

• iets heel lekkers ruikt
• snuffelt
• gaapt
• kucht
• lacht
• op een stoel zit en voorover hangt zodat je buik tegen je knieën aankomt
• heel langzaam in- en uitademt
  

  2. Adem uitnodigen met de handen
  

  Leg je ene hand op je buik en de andere op je borst. Adem langzaam in en uit (ca 6 seconden). Voel je dat bij de inademing eerst je buik naar voren komt en dan je borst. Bij de uitademing gaat eerst je borst naar beneden gevolgd door de buik die naar binnen gaat. Misschien voel je dit niet, observeer dan waar je beweging voelt.

3. Ruimte maken

In deze oefening wil je bewust ruimte leren maken in je rug, flanken, buik en borst:

• Neem een sjaal en doe deze om je middel. Trek de sjaal stevig aan (leg er geen knoop in maar gebruik je armen om aan te trekken). Kun je met het inademen de sjaal opzij duwen en je handen dus meer bij elkaar laten komen?
• Kun je dit zonder je borstkas te gebruiken? En ook met?
• Kijk of je de beweging kunt vergroten en dus meer sjaal nodig hebt.
• Richt je aandacht op je rug en probeer vooral daar in te ademen, voel je rug uitzetten
• Richt je aandacht op je flanken en probeer vooral daar in te ademen, voel je flanken uitzetten
• Doe nu de sjaal om je borstkas: kun je met de inademing rondom je borstkas vergroten en dus de sjaal weer opzij duwen?

4. Actief uitademen en ontspannen inademen

We zijn niet altijd gewend om actief uit te ademen en de inademing vanzelf te laten komen. Dit is wat je moet doen bij het spelen van een blaasinstrument (maar bijvoorbeeld ook bij spreken of zwaar tillen!).  Je kunt dit goed voelen met behulp van de volgende oefening:

• Adem helemaal uit op een krachtige fffff en gebruik daarbij je buikspieren. Je kunt je handen gebruiken om het intrekken van je buik te stimuleren.
• Als je niet verder kunt uitademen laat je je spieren los en voel je dat je vanzelf inademt met gebruik van je middenrif. Je buik komt dan weer naar voren.
  Oefen dit net zolang totdat je moeiteloos en snel inademt

NB: Let erop dat je je helemaal lang maakt, alsof je met een touwtje aan je kruin omhooggetrokken wordt. Zowel bij de uitademing als bij de inademing!
NB2: Oefen dit ook snel met korte krachtige uitademingen. Als je duizelig wordt betekent dat dat je te hoog inademt en moet je meer ontspannen bij de inademing.

English:

Would you like to get your sound under better control? And produce a beautiful, full sound? Good breath support is the way to accomplish this. Only with a good breath support as your motor can you regulate the sound of your embouchure in an optimal way. Breath support is above all the link between how you feel and your body. That makes learning good breath support worthwhile, especially when you make music.

Here are four exercises to help you become aware of your breath support.

1. Observe
   You will make quick progress if you pay attention to breath support, but the real art is first of all to observe and learn how your body behaves when you are breathing. Note where you feel your breath in your body as you:

• smell something nice
• sniff
• yawn
• cough
• laugh
• when you sit on a stool and lean forward until your stomach touches your knees
• when you breathe in and out slowly

2. Observe your breath with your hands

• Lay one hand on your stomach and the other on your chest.
• Breathe in and out for about six seconds.
• Do you feel how when you breathe in your stomach extends forwards first, and then your chest?
• When you breathe out your chest falls first. This is followed by the stomach going inwards.
• Maybe you don’t feel this. Note, however, where you feel movement.

3. Make space

In this exercise you want to become aware of how to make space in your back, sides, stomach and chest:

• Take a scarf and tie it around your waist. Tie it on tightly (though don’t use a knot, so that your arms are free to move). Can you push this scarf outwards when you inhale, and cause your hands to come closer together?
• Can you inhale in this way without using your chest cavity? And can you also inhale when using it?
• See whether you can make the movement greater, and thus use more of the scarf.
• Focus your attention on your back. While inhaling try to feel your back move outwards.
• Focus your attention on your sides. While inhaling try to make your sides go outwards.
• Tie the scarf around your chest. While inhaling can you make your chest cavity expand, and thus push the scarf outwards?

4. Active exhaling and relaxed inhaling

We are not always active when we exhale nor do we always let the inhalation come of itself. However, this is what you have to do when you play a wind instrument (but also when you speak and when you are doing heavy lifting!). You can feel this well with the help of the following exercises:

• Exhale completely using a strong “fffff” and also use your stomach muscles. You may use your hands to stimulate the inward movement of your stomach.
• When you can no longer exhale, let your muscles loose and you will feel that you inhale of yourself with the use of your waist. Your stomach will extend forward again.
  Practice this until it is effortless and you inhale quickly.

Be careful that you are standing completely straight, as if you have a string tied to the crown of your head pulling you up. Be sure you are standing correctly when exhaling, as well as inhaling.

Also practice this quickly with short powerful exhalations. If you become dizzy, this means that you are inhaling too high and your need to relax more when you inhale.

The post Ademhalen gaat vanzelf? 4 oefeningen/ Does breath support takes care of itself? 4 exercises appeared first on De Saxschool.

Deze motivatiekwestie houdt veel mensen bezig. Aan het begin van je muziekcarrière is alles nog nieuw en je zet je ertoe zonder probleem. Echter , na een tijd is de nieuwigheid eraf, je komt wat dingen tegen die niet vooruit lijken te gaan wat niet bepaald motiveert. Je permitteert je dan vaker om het spelen uit te stellen omdat je het druk hebt met werk of andere dingen. Helaas raak je er dan steeds meer uit en dat zorgt voor een negatieve spiraal in het oefenen.

Hieronder zes tips die je kunnen helpen.

1. Speel vijf minuten en beloon jezelf
Denk aan een kind dat je aanspoort om mee te gaan. Je zegt: ‘Het duurt niet zo lang, straks zijn we weer thuis en dan mag je…’ Kortom, je belooft iets wat dat kind graag wil.
Eigenlijk werkt dit voor ons hetzelfde. Als je tegen jezelf zegt: Vijf minuten spelen is al voldoende en daarna ga ik met een drankje op de bank, of weer verder met die klus’, zul je sneller je instrument oppakken dan dat je heel veel en goed wilt gaan oefenen. In het laatste geval kan de drempel hoger zijn om te gaan spelen.

Drie redenen waarom iedere dag vijf minuten toch heel veel verschil maken:
– je zet het proces van regelmatig spelen in gang, daardoor leer je beter;
– je maakt meer vorderingen met vijf minuten geconcentreerd spelen dan met 15 minuten achteloos spelen;
– je speelt waarschijnlijk langer dan vijf minuten als je eenmaal bezig bent

2. Herhaal leuke stukken
Ook al moet je nóg zo je orkestpartijen oefenen, begin altijd met dat heerlijke stuk waar je geen genoeg van kunt krijgen. Het wakkert je enthousiasme aan en zo creëer je bij jezelf een positief en energiek gevoel bij het thuis spelen. Ook zul je het stuk steeds beter kunnen spelen waardoor je techniek steeds vloeiender zal worden wat ook een heel nuttig proces is. En die orkestpartijen studeer je dan ook beter in.

3. Zet kleine stappen
Stel je doelen maar neem kleine stappen. Ik zie nogal eens dat er grootse doelen worden gesteld en als ze niet binnen de gestelde termijn worden gehaald is er teleurstelling en daardoor verminderde motivatie. Bedenk wat de kleinste stap is op weg naar je doel en vier het als je deze hebt gemaakt. Hoe kleiner de stap, hoe meer je te vieren hebt…

Een praktisch voorbeeld. Je wilt een moeilijk loopje onder de knie krijgen. Begin niet direct met spelen, maar zorg dat je eerst het ritme begrijpt. Klap het, zing het. Bekijk het tempo. Bekijk dan wat voor tekens als articulatie en sfeer erbij staan en hoor het eerst in je hoofd. Ga dan stukje voor stukje langzaam spelen. Voel je vooral niet te nuchter om jezelf een schouderklopje te geven als je het ritme helemaal snapt.

4. Speel op een vast tijdstip
Speel bijvoorbeeld meteen als je uit je werk komt, al is het dus maar vijf minuten. Naast dat je je beslommeringen van je af kunt blazen kun je het uitstellen vermijden. Maak er een gewoonte van en je zult zien: je komt thuis en grijpt direct naar je instrument.

5. Maak het spelen deel van je leven
Pas je muziek aan bij hoe je je voelt en laat de muziek je opfleuren, kalmeren of troosten. Vind je het moeilijk om je te focussen in het dagelijks leven? Gebruik je spelen om dit te verbeteren. Het zal doorwerken in de andere aspecten van je leven.

6. Maak je muziekplek comfy en ready to go
Maak een goeie plek voor jezelf waar je je kunt terugtrekken. Het liefst met je instrument op een standaard zodat je hem zo kunt pakken.

The post Zes tips om je motivatie te verbeteren appeared first on De Saxschool.

Maak je muziek en ben je wel eens zenuwachtig als je voor mensen moet spelen? Of heb je daar niet zo’n last van maar heb je wel het gevoel dat je instrument op cruciale momenten met je op de loop gaat in plaats van andersom? Hoe kun je je instrument beheersen en genieten van het muziek maken?

Zelf heb ik vroeger de nodige last gehad van zenuwen bij het spelen voor publiek. Mijn auditie voor het conservatorium is één grote roes maar goddank ben ik aangenomen.

Tijdens mijn opleiding heb ik verschillende technieken geprobeerd om om te gaan met mijn zenuwen. Ik heb rondjes gerend om de adrenaline kwijt te raken (dat was een tip van een docent). Ik heb geprobeerd de humor van mijn zenuwen in te zien op het moment suprême (die zie je werkelijk niet op dat moment). Ik heb me op mijn ademhaling geconcentreerd in de kleedkamer (bleef hoog).
Toen ik op een improviserende manier ging studeren en spelen had ik eenvoudigweg geen tijd meer om me zenuwachtig te maken. En wat bleek? Dat lichaam wist ineens precies hoe het moest ademen en hoe het muziek uit het instrument kon toveren.

Wat mij dus uiteindelijk het meeste heeft geholpen is de manier waarop ik de muziek benader. Daarbij hoort een goede voorbereiding maar vooral ook een manier van studeren die zorgt dat je flexibel kunt omgaan met de muziek.

Door mijn studiejaren haalde ik veel tools uit geweldige boeken zoals de Inner Game of Music van Barry Green en Effortless Mastery van Kenny Werner. Studeren op een ontspannen manier, visualisatie en meditatie zijn onder andere een paar manieren die daarin worden behandeld. Daarnaast zijn er tools om om te gaan met storende gedachten. Omdat het altijd heel waardevol blijkt in mijn lessen om hier bewust van te worden geef ik in het volgende blog vier naar mijn mening heel waardevolle tips om om te gaan met je mind.

The post Vrij spelen op het podium appeared first on De Saxschool.

(For english version scroll down)

1. Sta rechtop op beide benen alsof je door een touwtje aan je kruin omhoog getrokken wordt.
2. Zet je voeten schouderbreed en evenwijdig van elkaar.
3. De schouders, armen, vingers en keel zijn ontspannen: de spanning die je moet maken om de lucht in je sax te blazen komt vanuit de romp.
4. De polsen zijn recht. Tip: kijk tijdens het spelen in de spiegel wat er gebeurt met de polsen.
5. Als je je saxofoon los laat hangen komt het mondstuk ter hoogte van je mond en niet lager. Tip: ga rechtop staan en pas de saxofoon aan jouw houding aan in plaats van andersom.De handen:
6. De vingers zijn ontspannen en ietwat gebogen zoals bij de natuurlijke positie.
7. Druk met een duidelijke beweging de kleppen in, maar beweeg niet te ver van de kleppen af. Je vingers zakken niet door maar blijven ietwat gebogen bij het indrukken.
8. De duimen moeten blijven staan: de octaafklep wordt ingedrukt door je duim licht te kantelen.

• Kijk voor een ontspannen en vooral zeer onverstoorbare houding naar het volgende filmpje.
• …en als je weet waar je het moet zoeken zijn vele houdingen mogelijk zie ook de volgende video.

8 tips for good posture while playing the saxophone!

How do you achieve a good posture and why is it so important? Your posture tells something about how you are feeling and it is good to be aware of this when you are playing in front of an audience. Also your breathing and technique depend on good posture. So, read the following tips!

1. Stand upright, with your weight evenly distributed on both legs, as if a rope were pulling you up from the crown of your head.
2. Stand with your feet shoulder width apart.
3. Shoulders, arms, fingers and throat should be relaxed; the tension you need to produce the air to blow into your horn comes from your torso.
4. If you let your sax hang loose the mouthpiece should come to the height of your mouth and not lower. Tip: stand upright and then adjust your saxophone, instead of the other way around.
5. Keep your wrists straight. Tip: have a look in the mirror while playing and check your wrists.The hands:
6. The fingers should be relaxed and slightly bent as in natural position.
7. Press the keys with a definitive movement, but do not move your fingers too far away from the keys. Your fingers should stay bent while pressing the keys.
8. The thumbs should remain still, the octave key is pressed by your thumb tilting your thumb slightly.

• Watch this video to see a véry unshakable posture…..
• …and if you know how to play well, you can play in many different postures as you can see in this video.

The post Acht tips voor een goede houding bij het saxofoonspelen/8 tips for a good posture while playing the saxophone appeared first on De Saxschool.

 Muziek opdelen

Een manier van studeren die ik nog wel eens tegenkom, en die ikzelf vroeger ook gebruikte is het opdelen van de muziek in toonhoogte, ritme, articulatie en dynamiek zodat dit na elkaar kan worden ingestudeerd. Eerst worden de noten, dat wil zeggen de toonhoogte ervan, gespeeld. Dan wordt het ritme toegevoegd. Dan komen dynamiek en articulatie en als kers op de taart wordt ‘het gevoel’ toegevoegd, want dan hebben we tijd om daarop te letten.
Het punt is dat als je muziek op deze manier ontleedt, zij haar muzikale betekenis teveel verliest. Bovendien werkt de methode niet goed omdat voor je hersenen een noot niet los te zien is van de manier waarop je hem speelt, dus van zijn muzikale betekenis. Dit betekent dat als je erachter bent gekomen dat je een A, dan een B en dan een G moet spelen, je ineens alle grepen weer kwijt bent op het moment dat je deze noten in een ander ritme wilt spelen. Als je de noten met juiste toonhoogte en ritme dan toch hebt ingestudeerd maar zonder dynamiek dan raak je opnieuw in de war als je dynamisch gaat spelen. Idem met het veranderen van tempo, articulatie en klankkleur.

Het is dus niet handig als je steeds iets uit moet studeren bij het instuderen. De kunst is om op een andere manier het instuderen in stappen onder te verdelen:

1. Sfeerproeven
   Bekijk of beluister eerst het nieuwe stuk. Denk na over wat voor soort muziek het is qua stijl en sfeer. Het gaat er niet om een lezing te kunnen geven over het stuk maar om een gevoel te krijgen bij de muziek.
   

2. De groove
   Bekijk in welk tempo het stuk ongeveer gespeeld moet worden en ook in welke maatsoort het staat. Samen met de stijl van muziek vormen tempo en maatsoort de basis voor de ‘groove’. Om dit te voelen, tel voor jezelf af als een drummer of een dirigent.
   

3. Het verhaal
   Bekijk welke aanwijzingen in het stuk staan die samen de betekenis van de noten aangeven. Let op de vorm, sfeeraanduiding, dynamiek, articulatie, versieringen en het notenbeeld. Zijn het bijvoorbeeld snelle staccato noten die zacht en licht gespeeld moeten worden gevolgd door een gebonden langzaam gedeelte dat lieflijk moet worden gespeeld? Is het jazz standard waarvan je de tekst kunt bestuderen? Moet het in swing gespeeld worden? Is er een bepaald terugkerend thema te vinden? Samen vormt deze informatie een blauwdruk van het verhaal.

4. Het ritme
   Leer het ritme zonder te spelen! Er zijn veel verschillende manieren om ritme te oefenen zoals klappen en tellen of zingen terwijl je met je voet meetikt. Vind de manier die bij jou past. Zorg daarbij dat je altijd het ritme met de puls (de tel) combineert zodat jezelf kunt controleren. Zet dus een metronoom aan of oefen om mee te tikken met je voet of zeg de tel hardop.

5. De toonsoort
   Bekijk in welke toonsoort het stuk staat bijvoorbeeld A mineur of F majeur. Welke voortekens staan erbij? Verandert het stuk nog van toonsoort? Ken je alle noten die in het stuk staan?

6. Doorspelen
   Eindelijk. Pak je instrument erbij en speel het stuk door. Probeer daarbij zowel het ritme, de toonhoogte, dynamiek als articulatie ongeveer goed te spelen om zo de sfeer neer te zetten. Het zal nog niet helemaal goed gaan maar het geeft je wel een idee.

7. Moeilijke gedeeltes
   Oefen dan de moeilijke gedeeltes eerst apart. Doe dit door ze op veel verschillende manieren te spelen! Een snel loopje kun je bijvoorbeeld in verschillende snelheden oefenen maar je kunt ook afwisselen in articulatie, dynamiek, kleur en accenten. Steeds verschillende lengtes van stukjes nemen werkt ook goed. Het op veel verschillende manieren spelen zorgt ervoor dat je nog ruimte hebt in hóe je speelt.
   Snelle loopjes moet je ‘automatiseren’, dat wil zeggen dat je motoriek zó goed moet zijn ingestudeerd dat je er niet meer over na hoeft te denken, waardoor je op grote snelheid kunt spelen. Maar, als je je loopje altijd op één en dezelfde manier hebt geoefend, kun je het niet meer op een andere manier spelen. Het is dan een ‘gesloten automatisme’ geworden waardoor je je muzikaal niet goed kunt aanpassen. Dus als je band een beetje langzamer speelt dan jij hebt ingestudeerd heb je een probleem.

8. Helemaal spelen en variëren

   Als je wat verder bent met het instuderen kun je het hele stuk achter elkaar gaan spelen. Speel het nooit steeds op dezelfde manier maar probeer altijd uit met verschillende speelmanieren om zo een breed palet aan uitvoeringsmogelijkheden te creëren. Je houdt jezelf scherp en je zult merken dat je steeds meer muzikale ideeën gaat krijgen!
   Waarmee kun je variëren? Denk aan sfeer (zwaar, vrolijk, licht, relaxed etcetera), klankkleur, dynamiek, articulatie, timing en tempo. Ook bij klassieke stukken met veel aanwijzingen is er nog veel ruimte over om te variëren.

Mijn ervaring is dat met deze manier van oefenen er veel meer inspiratie komt hoe de muziek te spelen. Door af te wisselen in hoe je speelt ontwikkel je naast creativiteit ook nog eens je techniek.
Het helpt ook om je zenuwen onder controle te krijgen. Als je bezig bent met hóe je het speelt heb je minder ruimte om onzeker te zijn over of alles goed gaat. In je hoofd klinkt nu meer iets als laat ik dit eens in een spannende sfeer beginnen, of dit viel iets harder uit dan gedacht wacht dan maak ik er een grotere climax van, misschien dan juist weer zacht eindigen… Er is domweg geen tijd meer om je met mogelijke fouten bezig te houden. Een muzikale reis is daarnaast veel spannender om naar te luisteren dan een perfect afgespeelde versie, op elk niveau!

Meer informatie vind je in het e-boek Spelen vanuit je hart:

The post Hoe studeer je een nieuw stuk in appeared first on De Saxschool.

Je kunt als het ware praten met je sax. Om je saxofoon echt als een stem te gebruiken heb je een flexibele embouchure nodig, dit is de sleutel tot het maken van deze kleuren en effecten. Wat je doet met je keel, tong, lippen, wangen en kin is namelijk allemaal van invloed op je klank. Iedereen kan dit leren en het is aan jou hoe je het muzikaal toepast.

Er zijn nog oneindig meer oefeningen en effecten te vinden in de saxofoonliteratuur. Met deze oefeningen kom je al een heel eind:

(english below)

1. Bewustwording
   Blaas een toon, kies en en voel wat er meedoet met je embouchure. Voel je je onderlip en voel je het trillen van het riet? Wat doet je bovenlip? Voel je iets in je wangen en waar? Wat doet je kin? Is je kaak ontspannen? Voel je ook ‘achterin’ je wangen iets bewegen bijvoorbeeld bij je oren?
   
2. Mondholte
   Voel ook je mondholte en tong; ga na waar je tong zich bevindt, hoog of laag, gekruld of niet, of hij beweegt of niet. Voel ook het trillen, het resoneren van de toon van binnen bijvoorbeeld bij je neus.
   NB: Er is geen goed of fout in deze oefeningen! Observeer alleen.
   
3. Mondhoeken
   Blaas weer een toon en beweeg je mondhoeken naar voren en achteren. Wat voelt prettiger? Wat klinkt mooier? Hoe zou je het verschil in klank omschrijven? Bekijk de embouchure van goeie saxofonisten, je zult zien dat zij over het algemeen niet de mondhoeken naar achter trekken, eerder naar voren of in een neutrale stand.
   
4. Tongstand
   Varieer tijdens het blazen de stand van je tong. Beweeg je tong en voel en hoor wat er gebeurt. Je kunt denken aan het vormen van verschillende klinkers in je mond zoals de ‘aa’ en de ‘uu’. Welke verschillen hoor je?
   
5. Toon omlaag trekken
   Blaas een toon en maak grote en daarna kleine bewegingen met je kaak omlaag en weer terug. De toon gaat dan mee en wordt lager/hoger. Let op dat je kaak niet naar voren gaat en blaas goed door. Probeer de toon een halve afstand omlaag te trekken zonder gebruik te maken van je kleppen, dus bijvoorbeeld van een B naar een Bes.
   
6. Vibrato
   Maak de beweging met je kaak omlaag op dezelfde manier als bij de vorige oefening maar nu kleiner en sneller, alsof je ‘wahwahwah’ zegt. Zorg voor een regelmatige puls. Er ontstaat nu een vibrato. Wissel dit af in snelheid en in grootte (zie ook het videoblog over vibrato).
   
7. Keel open
   Zet tijdens het blazen je keel helemaal open, alsof je moet gapen. De toon wordt dan lager; probeer deze zo laag mogelijk te laten klinken en ga dan weer langzaam omhoog. Je kunt op deze manier ‘glijders’ maken tussen verschillende tonen.

NB: Je kunt in al deze oefeningen variëren tussen hoge en lage tonen en tussen hard en zacht.

Welke effecten kun je maken als je dit beheerst?

• De bekende ‘haaltjes’ die je saxofonisten hoort doen waarbij de toon een soort glijder maakt bijvoorbeeld in de bekende solo uit Baker Street komen tot stand door de toon omlaag te ‘trekken’ met je keel en/of onderlip/kin. Eventueel gebruik je daar ook nog snelle loopjes bij maar dat is weer een ander verhaal.
  
• Een ander effect is het vibrato: deze ontstaat door het verticaal bewegen van je onderlip en kin (alsof je ‘wahwahwah’ zegt), uiteraard heel licht. Klik hier voor een voorbeeld.
  
• Je kunt de stemming van je toon beïnvloeden door de stand van je tong, keel en onderlip. De saxofoon is van nature niet helemaal zuiver en bovendien pas je je zuiverheid aan medespelers/piano. Je bent dus als het goed is altijd je stemming aan het aanpassen.
  
• Ook de kleur van de toon die je maakt wordt beïnvloed door de stand van je tong, keel en onderlip, en daarnaast door je wijze van ademhaling. De sfeer van de muziek vraagt om een felle, zachte, omfloerste of warme toon, allemaal ‘kleuren’ en schakeringen die je kunt aanbrengen in je toon.
  

Seven exercises to reach a flexible sound!

You can make your sax speak! To use your saxophone as a voice you need a flexible embouchure: it is the key to making these sorts of colors and effects. What you do with your throat, tongue, lips, cheeks and chin also have a great influence on your sound. Anyone can learn how, and it is up to you how you this in your playing!

You can find an almost infinite list of exercises and effects in saxophone literature. These exercises can take you a long way.

• Sound a tone, and feel what you’re doing with your embouchure. Do you feel your lower lip and the trilling of the reed against it? What about your upper lip? Do you feel anything in your cheeks and where? What are you doing with your chin? Is your jaw relaxed? Do you feel the “back” of your cheeks as if something is moving, for example, near (in) your ears?
  
• Do you feel your oral cavitity and tongue?; find out where your tongue is, high or low, curled or not, whether it’s moving or not. Do you feel the trilling, the resonating of the tone inside of your nose, for instance.
  There is no right or wrong in these exercises! Just pay attention!
  
• Sound another tone and move your mouth corners forward and backward. What feels better? What sounds better? How would you describe the difference in the sound?
  
• From time to time vary the position of your tongue as you blow. Move your tongue and feel and hear what happens. You can think about the form of various vowels in your mouth. What sort of differences do you hear?
  
• Sound a tone and make big and then small movements with your jaw down and back again. The tone goes up and down again in correspondence to the movements. Don’t move your jaw forward and keep a good air stream. Can you make the tone drop a half step without making any use of your keys? (for example can you make a B go to a Bb?)
  
• Make the same movement with your jaw downwards in the same manner as in the former exercise, but smaller and faster, as if you were saying “wahwahwah”. Be careful to get a regular pulse. This is what a vibrato is. Change the vibrato faster and louder.
  
• During the time when you are blowing, keep your throat open, as if you are yawning. The tone will be lower; try to make it sound as low as possible and then try slowly to make it go as high as possible. In this way you can make “glides” between different tones.

*You can vary between high and low tones and between blowing hard or soft!

What sort of effects can you make if you have mastered these exercises?

• These are the well known “glides” (official name bend/glissando/) which you hear saxophonists doing where the tone is made into a sort of glide for example in the well known solo from Baker Street. Get to the point where you can drag the tone lower with your throat and/or lower lip and chin. You can combine bending with fast runs and make a ‘smear’ but this is another story.
  
• The vibrato is another effect: this consists of vertical movements of your lower lip and chin (as if you were saying “wahwahwah”), naturally very lightly. Check this video for an example of vibrato.
  
• You can influence the sound of your tone by where you put your tongue, throat and lower lip. The saxophone by its nature is not completely in tune and in addition you adjust your tuning when playing together. Therefore you are always adjusting your tuning when playing!
  
• Also the color of your tone you want make will affect where you place your tongue, throat and lower lip; after that you need to be aware of your breathing. The atmosphere of the music may ask of you a fierce, soft, hazy or warm tone. All these colors and nuances can be brought into your tone.

Do you have any questions or remarks after reading this article or do you have suggestions for new topics? Let me know and leave your comment!

The post Zeven oefeningen voor een flexibele sound/Seven exercises to reach a flexible sound appeared first on De Saxschool.

Een goede embouchure is belangrijk om een mooie en ontspannen klank te krijgen. Hierbij zes tips voor een goede mondstand bij het saxofoonspelen:

1. De tanden staan stevig op het mondstuk, ongeveer 1 cm van de rand.
2. Het mondstuk drukt naar boven tegen de boventanden aan, dit is een steunpunt en je kunt het voelen door je linkerduim iets naar voren te duwen tegen je duimsteun.
3. De onderkaak is ontspannen en recht boven de bovenkaak, niet naar voren of achteren.
4. Je onderlip is zo los mogelijk, voel het rietje trillen aan je onderlip
5. Je onderlip krult een klein beetje over je ondertanden heen.
6. De wangen zijn niet bol en je mondhoeken zijn naar voren

Een docent kan je helpen bij het aanleren van een goede embouchure. Goed aanleren is makkelijker dan afleren!

Drie aandachtspunten:

1. Er zijn meerdere mogelijkheden qua embouchure afhankelijk van de sound die je wilt hebben en bij jou past.
2. Richt je op het vinden van de juiste balans tussen spanning en ontspanning en verkramp niet.
3. Een goede ademhaling en houding zijn nodig om je embouchure ontspannen te krijgen.

Six embouchure checks

The right embouchure: how do you do it? Don’t let yourself be confused by all the different stories. Keep three things in mind en get the basics right.

Three things to keep in mind:

1. There are several possibilities for a good embouchure depending on which sound you want to have en fits you
2. Focus on finding the right balance between tension and relaxation. In my next blog I give exercises that help you get a flexible embouchure.
3. Good breathing and a right posture are neccesary to get a good embouchure!

Embouchure basics:

1. The teeth are firmly on the mouthpiece approximately 1 cm from the edge
2. The mouthpiece does not slide into the mouth (as if there were a clamp between your teeth and your left thumb pushes you forward slightly)
3. Keep your lower lip as loose as possible, feel the reed vibrate in your lip
4. Curl the inside of your lips somewhat over your lower teeth
5. No chubby cheeks and the mouth corners are forward
6. The jaw must be relaxed, do not drop or pull back the jaw for the lower notes, nor bite for the high notes

A teacher can help you establish your embouchure. It’s easier to learn it right from the start!

The post Zes tips voor een goede embouchure!/Six embouchure checks! appeared first on De Saxschool.