Spelen met passie

2 september 2016

Spelen met passie, spelen met bezieling of met gevoel, spelen vanuit je hart. Hoe noem jij het wanneer je mooie muziek maakt? Hoe beschrijf jij het om vanuit je diepste ik muziek te maken?

Zonder hier vaag, spiritueel of hippie-achtig over te doen (dat mag iedereen voor zichzelf weten) vind je vast dat muziek je raakt op een heel directe manier. Of zoals schrijver Arnold Bennet zegt:

Its language is a language which the soul alone understands, but which the soul can never translate

Ik hoor heel graag hoe jíj hier woorden aan geeft. Voor de één is het misschien vanzelfsprekend om met gevoel te spelen en heeft ‘spelen vanuit je hart’ iets ‘geitenwollensokkerigs’. De ander heeft als doel te ‘vlammen’ of misschien ben jij gewoon lekker bezig. Ik noem het ‘in de flow zijn’ of ik ervaar momenten van magie.

  • Ik hoor graag jouw woord of woorden! Hoe noem jij dat wat boven techniek en kennis uitstijgt, dat wat je raakt zonder dat je precies weet waarom?
  • Daarbij hoor ik graag hoe jij vindt dat er passie/gevoel/bezieling in jouw spel komt. Hoe doe je dat? Of wat zou jij hier graag over willen leren?

Laat je reactie achter in het veld hieronder!

In ruil daarvoor krijg je mijn nieuwe E-boek Spelen vanuit je Hart wat gaat over dit onderwerp. Het is een mooi vormgegeven verzameling van 25 blogs plus een extra hoofdstuk over flow. Dit boek bevat onder andere tips en informatie over muzikaliteit, creativiteit, het instuderen van muziek, motivatie, performance en luisteren naar muziek. Onderstaand blog geeft een inkijkje in waarom ik dit boek heb geschreven.

Tip: Deel dit bericht met mensen die muziek maken en stuur dit blog als een leuk cadeautje!

Spelen vanuit je Hart‘In music the passions enjoy themselves.’ – Nietzsche in: Beyond Good and Evil, 1886

Als docent saxofoon heb ik veel mensen zien binnenkomen, kinderen en volwassenen. Met glanzende ogen vertellen zij dat ze saxofoon willen leren spelen. Hun bewondering als ik wat voorspeel en de gretigheid van jonge kinderen als ze die sax in hun handen krijgen laten zien hoe bijzonder het kan zijn om een instrument te bespelen. Muziek maakt deel uit van bijna ieders leven, om naar te luisteren of om zelf te maken. De drijfveer om muziek te maken vind ik bijzonder. Je moet immers veel studeren om je de taal eigen te maken en te kunnen meespelen, naspelen of improviseren.

Als je genoeg oefent word je vanzelf een natuurtalent.’ (Camiel, acht jaar)

Muziek wordt door nagenoeg iedereen gewaardeerd maar wat het maken van muziek inhoudt realiseert wellicht niet iedereen zich. Als je zelf geen instrument speelt weet je niet wat voor oefening het kost voor je daadwerkelijk prachtige tonen uit je instrument kunt laten klinken. Muziek is niet alleen kunst, het is ook een ambacht. Jij als speler weet natuurlijk dat je uren moet maken om je instrument te beheersen en bepaalde stukken te kunnen spelen. De grootste muzikanten hebben ook altijd ontzettend veel uren besteed aan het studeren. Vaak van jongs af aan iedere dag, veelal oplopend tot tien uur per dag spelen in studententijd. En het studeren stopt nooit.

‘Play the music, not the instrument.’ – (anoniem)

Muziek is zo gezien werkelijk een ambacht maar: zonder bezieling geen muziek. Zonder bezieling lukt het niet om mensen in vervoering te brengen. De bezieling komt niet altijd vanzelf. Zo zijn er genoeg technisch virtuoze musici die er niet in slagen luisteraars te ontroeren.

Het is verleidelijk om te zeggen dat je ‘het wel of niet hebt’, die bezieling of die magie. De ene muzikant raakt je en de andere niet. Toch is er meer te zeggen over deze ogenschijnlijk ongrijpbare magie. De uitstraling die iemand heeft samen met de muzikaliteit maken dat iemand een luisteraar kan raken met zijn muziek. Er zijn genoeg voorbeelden hiervan te bedenken zoals Freddy Mercury, John Coltrane of Janine Jansen. Maar iemand zonder uitzonderlijke muzikaliteit die net begonnen is met het spelen van een instrument kan ook raken. Als de intentie helemaal klopt, als er gevoel achter zit, dan gebeurt er iets bijzonders.

Zo bezien heeft spelen vanuit je hart ook te maken met het kunnen bereiken van dat gevoel. Ik noemde eerder de technisch virtuoze muzikant die ondanks alle kunde niet altijd weet te raken. Als luisteraar ben je dan misschien vol bewondering voor de geleverde prestatie, maar heb je los daarvan geen emotie gevoeld. Op het niveau van de amateurmuzikant kan zoiets ook gebeuren. Het teveel bezig zijn met de juiste ritmes en noten, met het toepassen van de dynamiek, articulatie en alle andere aspecten die bij het muziek maken horen, kan het spelen vanuit je gevoel blokkeren.

Het kunnen spelen vanuit je hart heeft dus te maken met of je hart de ruimte heeft om zich te laten horen. Hoe creëer je deze ruimte? Dit is waar ik in dit E-Boek Spelen vanuit je Hart tips over geef. Met als doel dat (amateur)muzikanten nog meer plezier krijgen in het muziek maken. Mijn jarenlange ervaring in het geven van lessen en workshops heeft me ervan overtuigd dat er meer mogelijk is in het vertellen van ieders muzikale verhaal dan dat veel mensen denken. Ook al ben je technisch niet zo bedreven of vind je dat je niet zo muzikaal bent: ik denk dat je een heleboel mensen groot plezier kunt doen met jouw muziek.

Floor Wittink

Floor Wittink

About the Author

Floor Wittink

Leave a Comment:

All fields with “*” are required

Anita

Dag Floor,

Na de workshop die ik bij je volgde, volg ik je nog steeds. Leuk om steeds weer iets nieuws te belichten om over na te denken of uit te proberen.

Spelen vanuit je hart is voor mij
De warmte van de klanken die je van binnen raken en emoties doen vrijkomen.

Om me in te leven in de muziek probeer ik te denken aan een bijpassende gebeurtenis of ervaring uit mijn eigen leven.

Ik zou graag kunnen improviseren, omdat ik denk dat je daarmee nog meer van je eigen ik tot uiting kunt brengen.

Vriendelijke groet,

Anita

Ellen van Dijck

Spelen met passie, met bezieling of met gevoel, wat is dat?
Voor mij is dat spelen zonder na te hoeven denken over wat ik speel, de stroom muziek laten komen en alles verder loslaten. Ik speel zelf nog maar een half jaar sax (wel veel langer klarinet) en dan is de techniek nog zo belangrijk dat het niet goed lukt om zo vrij te spelen. Dat is dan ook heel goed hoorbaar en merkbaar. Bij spelen met bezieling komt het gewoon en dat is zo genieten. Ik merk ook altijd als een ander zo speelt. Die neemt je dan mee en dan kan het zomaar door je lijf gaan zinderen. Dat raakt, dat voel je.
Het is echt mijn diepe wens om dat te gaan kunnen. Ik hoop in de toekomst zeker workshops bij je te kunnen volgen, daarvoor moet ik het nog wat beter leren. Wel heel interessant wat er allemaal opstaat.

    Floor Wittink

    Dank je wel Ellen voor je mooie bijdrage! Je ontvangt binnenkort van mij het E boek Spelen vanuit je Hart als dank!

Ben Douwes

Spelen en ook studeren met passie . Voor mij is dat focussen op het stuk dat je speelt. Inleven in de sfeer van het stuk en je niet laten afleiden door publiek of in de studieruimte door TV beelden, uit het raam kijken etc. Spelen van een paar maten en dan herhalen zonder te kijken naar de noten maar letten op toon en vooral de intensiteit van de toon. Vooral jazz musici zie je soleren met de ogen dicht om zich volledig te concentreren op wat ze willen gaan spelen en welke noten ze willen raken. Dan spat de passie er vaak vanaf.
Natuurlijk kan dat bij klassieke muziek ook maar helaas kan klassiek op saxofoon vooral bij amateurs ook vaak saai zijn. Ik ga ervan uit dat Floor daar iets op heeft gevonden

    Floor Wittink

    Dank je Ben! Inderdaad ben ik van mening dat het uitvoeren van klassieke muziek helemaal allesbehalve saai hoeft te zijn en dat is een van de redenen dat ik dit boek heb geschreven.

Dea

Ik ben nu net bezig om klanken zo mooi mogelijk bij elkaar te laten passen. En dan soms heb je zo’n moment waarop het past. Het klopt. Het voelt haast magisch, zo’n klein moment in de tijd waarop de verschillende klanken één worden. Voor mij komt dan de bezieling van de muziek naar voren. Zeker wanneer je met anderen speelt is dit echt een supergevoel, dat je met z’n allen één muziek aan het maken bent.

Ach, het voelt gewoon goed. 🙂

    Floor Wittink

    Dank je Dea! En wat mooi verwoord!

Rene Dijsktra

Beste Floor,

Spelen vanuit je hart is een gevoel wat niet te vangen is.
Steeds merk je na een jaar dat je beter wordt en meer durf, lef krijgt.
Dus speel je eens voor je collages die denken hoe doet ie dat, terwijl het een simpel riffje is.

Tegenwoordig na 5 jaar les en 2 jaar orkest ervaring, probeer ik zinnen uit mijn hoofd te spelen, dus zingen in je hoofd en spelen vanuit je hart.
Het is maar net hoe ieder het ervaart, als je er zelf maar plezier in houdt.

Fijen dag!

Ingrid snabel

Inspirerend. Dat is wat ik ook wil zijn als ik speel. Ik merk dat ikzelf wel vervoerd kan raken van mijn muziek, maar ook dat ik onzeker kan worden als mensen de “foute nootjes” noemen, waardoor ik onzeker kan worden. Dan vraag ik me af of zij niet goed luisteren😜 Of dat ik niet goed gegrond ben /speel . Er valt nog steeds te leren………

Margritha Isings

Belangrijk is om muziek in te studeren met bijpassende expressie en te herhalen tot de techniek is geautomatiseerd.
Dan is de muziek opgeslagen in het hoofd als klankvoorstelling. Dan ontstaat de verbinding tussen voelen en doen.
Ook muziek die technisch makkelijk is, kan heel bevredigend zijn en het gevoel geven muziek te maken. Wat het niveau is heb je als docent snel door als je gaat improviseren met de leerling en dan kan je daar goed op inspelen. Stimulerend is als de docent zorgt voor een afwisseling van makkelijk en moeilijk (ten opzichte van het niveau op dat moment). Natuurlijk gaat de goede docent altijd uit van welke stijl muziek de leerling aanspreekt. Dan ontstaat makkelijk de verbinding tussen doen en voelen.

    Floor Wittink

    Dank voor je bericht Margritha! Mooi verwoord.
    Hartelijke groet

Leave a Comment:

All fields with “*” are required